अकाल मृत्यु

मुग्लान न्युज २०८२ मंसिर ५, शुक्रबार , प्रकाशित मुग्लान विशेष | समाचार | साहित्य

तिम्रो शहर

तिमी नै लैजाउ

र मिल्काउ डम्पिङ्क साइटमा ।

म खोजि रहेछु

मध्य दिउँसै

गुमाएको मानवता

तिम्रो शभ्य शहरमा ।

गुडुल्की परेर सुतिहरेछन

सडक प्रतीक्षालय नजिकै

भविष्यका सपना

खुल्ला आकाशको छानो हालेर ।

दिउँसै बेचिन्छन अस्मिता

रुन्छन नवविवाहित वधुहरु

नयाँ सडकमा रल्लिएर हिड्ने

गजडीया खसम भेटे पछि ।

स्वम्भू रुन्छ

बुद्धत्व देखाउने दाँत भएको छ

आनीहरुले जति नै माला जपे पनि

अशान्त छन मान्छेहरु ।

पशुपति बोल्दैन

बागमतीले पाप पखाल्ला या नपखाल्ला

गौशालामै रोएको छ

वृद्ध आमाको मन ।

अन्तराष्ट्रिय विमानस्थल

भिसाले भरि भराउ छ

प्यारीको संझनामा दिल खोपेर

उडिरहेछन देशका सपनाहरु ।

म कसरी परिभाषित गरुँ काठमाण्डौं ?

अशान्त छ रत्नपार्क

आत्महत्याको अभियोग बोकेर

रानीपोखरी धरधरी रुन्छे

घण्टाघरको बुढो आवाज

सुन्न चाहादैन मान्छे

धरहरा ढलेकै त हो

आस्था र विश्वास ढले सरी ।

शहीदहरु शहीद गेटमा विलौना गर्छन

नेताहरु द्वारा उनीहरुको अपमान गरिएको छ

टुँडीखेल मुर्दा हाँसो हाँस्छ

मान्छेहरु व्यग्रतामा छन

आफ्नै जिन्दगीको फेद टुप्पो नभेटे पछि ।

जिन्दगी खोज्नेहरु

शहर भित्रै हराएकका छन

फुटपाथका मोचीहरु

जुत्ता चप्पल तुन्द्रिन्छन

गन्तव्यहीन यात्रुहरुको

वीर अस्पताल पोष्टमार्टन गर्न बाधय छ

अपरिचित लाशहरुको ।

मलाई तिम्रो शहरको

सुख भोग चाहिएको छैन

तिम्रो कृत्रिम हाँसो देखेर

गोधुली रोइ दिन्छे

सूर्योदय हत्या गर्छ

अनाम जिन्दगीहरुको

संवेदना मरिसकेको तिम्रो शहरमा

म बाँच्ने कि नबाँच्ने ?

सोच्न समेत फुर्सत छैन

मलाई एक घडा अमृत देउ

म अकाल मृत्यु

टार्न चाहान्छु ।

मुग्लान न्युजमा प्रकाशित कुनै समाचारमा तपाईंको गुनासो भए हामीलाई muglannews02@gmail.com मा इमेल गर्न सक्नुहुनेछ । साथै तपाई आफ्नो बिजनेश प्रवद्र्धन गर्न चाहनुहुन्छ भने muglannews02@gmail.com मा सम्पर्क गर्न सक्नुहुनेछ । हामीसँग तपाईं फेसबुक र ट्विटरमा पनि जोडिन सक्नुहुन्छ ।